Kynlífið getur verið töfrum þrungið ef elskendur leggja sig báðir fram,jafnræði sé með þeim og báðir séu virkir í ástarleiknum. Þó er það svo að elskendur eru mismunandi hvað varðar hæfileika, hneigðir og viðbrögð. Reynsla karla í kynlífi er allt önnur en reynsla kvenna og þarfir og langanir kvenna eru frábrugðnar þörfum og löngunum karla.
Gott kynlíf snýst ekki um bólfimi eða líkamslipurð og það er heldur ekki nóg að læra nokkur hvílubrögð. Besti elskandinn er sá sem kemst að því hvað makanum líkar og lætur bólfimina liggja á milli hluta. Góðir elskendur gera sér grein fyrir mikilvægi ástúðar, umhyggju og umfram allt sýna makanum ástúð og áhuga .
Nútímafólk hefur verið svo upptekið af líkamlegri hlið kynlífsins og samförunum sjálfum að menn hafa gleymt því að kynlíf verður alltaf best í traustu og langvarandi sambandi. Þar sem allt snýst um að gefa öðrum af sjálfum sér. Gott kynlíf hlýtur að byggjast á því að rækta ástarsamband við annan einstakling í langan tíma. Kynlífið tjáir eitthvað sem ekkert annað getur tjáð og er aðaltjáningarform ástarinnar. Þáttur þess í lífi manna er jafn mikilvægur ef ekki mikilvægari en nokkur annar í mannlegum samskiptum, hvort sem um langvinnt eða skammvinnt samband er um að ræða. Auk þess að vera manninum til skemmtunar og aðferð hans til fjölgunar er kynlífið jafnframt sá vettvangur og sú aðferð þar sem kynni hans við aðra verða hvað nánust.
