Sú vísa verður víst aldrei of seint kveðin að fullnægjandi ástarleikir taka alltaf sinn tíma og verða aldrei of langvarandi. Komið getur að sjálfsögðu fyrir að kynæsingin sé slík að fólk hefji samfarir strax. En oftast vill fólk njóta þess að magna upp löngunina stig af stigi með því að kyssast, afklæðast, kela og gæla við kynfærin.
Flestir karlmenn þurfa og njóta forleiks ekki síður en konur. Hann veitir limnum þá örvun sem þarf svo hann rísi og verði tilbúinn til samfara. Sumir karlmenn líta reyndar stundum á forleikinn sem forrétt sem gleyptur er í snarhasti til þess eins að geta snúið sér að aðlréttinum. Karlinn á ekki að flýta sér um of við að afklæða ástkonu sína og byrja strax að kyssa brjóst hennar og sköp, heldur faðma hana að sér og gæla fyrst við aðra staði en kynfærin. Hann á að einbeita sér að hálsi, eyrnasneplum innanverðum lærum fyrst og gefa sig á vald tilfinningum sínum og forðast að hugsa bara um eigin lim.
Líkami konunnar þarfnast langrar örvunar til að vekja kvenfýsn hennar að fullu. Konur þurfa yfirleitt að vera tengdar ástmanni sínum tilfinningalega og líkamlega til að ástríðan vakni sem mest. Forleiksins ætti að njóta sem óhrjúfandi hluti af ástarleiknum. Eftir því sem hann er lengri og meiri alúð lögð við hann því móttækilegri verður líkaminn og fullnægingin betri og áhrifameiri.